Nieuw: De geest glipt weg als een slang
Antonin Artaud
vertaald door Hans van Pinxteren
Uitgeverij Vleugels 2026
-Sinds 1980 houdt Artaud me bezig
-In 1999 gaf ik een voordracht over Artaud
in de serie ‘tijdgenoten’ in
Theater Zeebelt Den Haag
-Voor de blog Nothing but Good
schreef ik in 2016:
“Een overgeschreven bezweringsformule
van Antonin Artaud hangt al jarenlang
aan mijn atelierwand.
Is het mogelijk om zich ten volle
uit te drukken door totale overgave
aan het handschrift?
Door het lijfelijk deel uitmaken
van een creatie, de hand als seismograaf,
bereikte Artaud mij.
Zijn vervoering sprak mij aan, ik verstond.
Het heeft voortgestuwd,
vruchten afgeworpen, gewerkt.
Inmiddels -zijn bewijzen verhuld
binnen handbereik- vond ik
mijn eigen uitdrukkingsmethoden,
sans gêne.
Verregaande identificatie met het onderwerp
als leidraad.
Het papier, karton als kompaan, hand in hand,
ingewand naar buiten gebracht,
uitgedacht voorwaarts.
De rechtstreekse soberheid van grafiet
door Artaud voorgespiegeld,
werd toonbeeld van volkomenheid.
Zó moet het, laat het zo zijn, tekende,
oreerde en vomeerde hij, het is niet verspild.”
schreef ik in 2016, tien jaar later
denk ik er nog steeds hetzelfde over.
zie: Antonin Artaud
zie: wil tot waan (1)
zie: wil tot waan (2)
Autoportait, crayon sur papier /
Les cahiers /
Jean Dubuffet:
Portait d”Antonin Artaud cheveux épanouis
uit: Antonin Artaud
Bibliothèque nationale de France/
Gallimard
“Soms zou ik nog maar één woord nodig hebben,
een klein eenvoudig woord van geen belang,
om groot te zijn, om te spreken
op de toon van de profeten, een getuigewoord,
een exact woord, een subtiel woord,
een door mijn merg gestaald woord,
dat uit mijzelf tevoorschijn komt,
dat aan de uiterste rand van mijn wezen zou staan,
en dat voor geen mens iets zou betekenen.”
Antonin Artaud
Uit: De neurometer
vertaling Hans van Pinxteren
“Leven is het verbranden van vragen.
Voor mij bestaat er geen werk los van het leven.
Een schepping zonder meer is niets voor mij.
Ook kan ik de geest niet los van zichzelf zien.
(…) Ik stel dit boek aan de kaak van het leven,
ik wil dat het wordt aangevreten
door uiterlijkheden, (…)”
Uit:
L’Ombilic des Limbes, suivi de Le Pèse-Nerfs
Navel der Onderwereld, gevolgd door De Zenuw-Waag
Vertaling en nawoord Hans van Pinxteren
Meulenhof Amsterdam 1981
“Maar wat de ziel meer nog in vervoering brengt
dan het vuur, is de doorschijnendheid,
de vanzelfsprekendheid,
de natuurlijkheid en de ijzige klaarte
van deze al te verse materie
met haar hete en haar koude adem.”
Antonin Artaud
Uit: Fragmenten uit een hels journaal
vertaling Hans van Pinxteren
Antonin Artaud:
“(…) Ik ken mijzelf, want ik woon mezelf bij,
ik woon Antonin Artaud bij.”
“En ik geloof in mentale meteorieten,
in individuele kosmogonieën.”
–
